ارتباط با ما: info@arahimi.ir

دنبال کردن :
بالا

انحصارگری – چطور می توانیم کسب و کارمان را افسانه ای رشد دهیم؟ ( قسمت دوم )

انحصارگری چگونه؟ در مقاله گذشته در مورد چرایی انحصارگری پرداختیم. انحصارگری شامل موارد فناوری اختصاصی، اثرات شبکه ای، صرفه به مقیاس و برند سازی است و در ادامه مقاله ی قبلی توضیحاتی در مورد فناوری اختصاصی دادم.

می توانید مقاله گذشته را از این جا مطالعه بفرمایید و در این مقاله قصد دارم به قسمت اثرات شبکه ای و صرفه به مقیاس بپردازم تا بیشتر بتوانیم توسط این شاخصه ها کسب و کارمان را به رشد افسانه ای برسانیم.

  1. اثرات شبکه ای

اثرات شبکه‌ ای

اثرات شبکه‌ای، با افزایش استفاده‌کنندگان یک محصول، سودمندی آن را افزایش می‌دهند. برای مثال، اگر تمام دوستان شما درفیس بوک باشند، منطقی است که شما هم به فیس بوک بپیوندید. تصمیم انفرادی برای عضویت در یک شبکه اجتماعی متفاوت، فقط شمارا غیرعادی جلوه می‌دهد.

اثرات شبکه‌ای می‌تواند بسیاری قوی باشند، اما فقط اگر محصولتان برای اولین کاربرهایش –وقتی‌که شبکه الزاماً کوچک است –ارزشمند باشد، وگرنه شما بهره‌ای از اثرات شبکه‌ای نخواهید برد.

برای مثال، در سال ۱۹۶۰ یک شرکت خیال‌پرداز به نام زانادو اقدام به ساختن شبکه‌ی ارتباطی دوطرفه‌ای میان تمام رایانه‌ها کرد، گونه اولیه و سنکرون(در ارتباط سنکرون یا هم زمان، دو طرف ارتباط باید بطور همزمان به کانال ارتباطی متصل باشند) از وب جهانی. بعد، بیش از سه دهه تلاش بی‌فایده درست زمانی که وب در حال همه‌گیر شدن بود زانادو اعلام ورشکستگی کرد. فناوری آن‌ها احتمالاً در مقیاس بزرگ می‌توانست عملی شود،

اما فقط در مقیاس بزرگ می‌توانست عملی شود:

لازم بود که تمام رایانه‌ها هم‌زمان به شبکه متصل شوند و این هرگز رخ نمی‌داد. پس به شکل متناقضی، کسب‌وکارهای مبتنی براثر شبکه‌ای باید با بازارهای مخصوصاً کوچک شروع کنند.

فیس بوک با فقط دانشجویان هاروارد کارش را شروع کرد. اولین محصول مارک زوکر برگ طراحی‌شده بود تا تمام همکلاسی‌هایش را عضو کند، نه این‌که تمام مردم زمین را جذب کند.

به همین خاطر است که کسب‌وکارهای شبکه‌ای موفق، به‌ ندرت به دست کسانی شروع می‌شود که مدیریت ارشد کسب‌وکار دارند: بازارهای اولیه چنان کوچک‌اند که اصلاً، فرصت‌های کسب‌وکار به نظر نمی‌رسند.

انحصارگری با صرفه به مقیاس

 صرفه به مقیاس

یک کسب‌وکار انحصاری هرچه بزرگ‌تر شود قوی‌تر می‌شود:

هزینه‌های ثابت ایجاد محصول و تولید (مهندسی، مدیریت، فضای اداری) می‌تواند بر روی تعداد هرچه بیش‌تری از فروش‌ها سرشکن شود. استارتاپ های نرم‌افزاری، به‌طور خاص، می‌توانند از صرفه به مقیاس چشمگیری بهره ببرند چون هزینه حاشیه تولید یک کپی دیگر از محصول تقریباً صفر است.

بیش‌تر کسب‌وکارها هنگام رشد به مقیاس بزرگ برتری‌های محدودی به دست می‌آورند. کسب‌وکارها خدماتی خصوصاً از این طریق به‌سختی می‌توانند انحصارگر شوند. برای مثال، اگر یک باشگاه تناسب اندام داشته باشید، فقط می‌توانید به تعداد معینی از مشتریان خدمات بدهید.

می‌توانید مربی‌های بیش‌تری کارتان را گسترش دهید،ولی حاشیه سودتان در بهترین حالت همان‌قدر باقی خواهد ماند و هیچ‌وقت به نقطه‌ای نخواهید رسید که همچون مهندسان نرم‌افزار، یک گروه مرکزی از افراد بااستعداد چیز باارزشی را به میلیون‌ها مشتری مختلف عرضه کنند.

یک استارتاپ خوب باید در طراحی اولیه‌اش ظرفیت گسترش به مقیاس‌های بزرگ را داشته باشد.

یکی از تفاوت های کسب و کارهای مرسوم با استارتاپ ها همین بحث مقیاس پذیر بودن آن است به طور مثال توتیتر اکنون روزانه بیش از دویست و پنجاه میلیون کاربر دارد. برای جذب کابران بیش‌تر نیازی به افزودن قابلیت‌های خاص زیادی ندارد و هیچ دلیل ذاتی هم وجود ندارد که زمانی رشدش متوقف شود.

مثال دیگر در این مورد کسب و کارهای آموزش از راه دور است که تنها با اضافه کردن مقداری هزینه ی بیشتر می توان در مقیاس خیلی بزرگتر از حالت کنونی اش فعالیت داشته باشد و کسب در آمد نمود.

کار عملی

سعی کنید ایده های که در این مورد به ذهنتان می رسد را تا ده مورد لیست کنید.

در پست بعدی تلاش می کنم قسمت آخر از این مبحث را توضیح دهم.

4 نظرات
  • مسعود زارعی
    ۱۳۹۶-۰۱-۲۹ در ۶:۰۰ ب.ظ

    اگر بتوانیم حاشیه‌ی هزینه را کاهش دهیم،‌آن‌وقت است که می‌توانیم حجم کار را بالا برده و سود ایجاد کنیم.

  • مسعود زارعی
    ۱۳۹۶-۰۱-۲۹ در ۶:۰۰ ب.ظ

    اگر بتوانیم حاشیه‌ی هزینه را کاهش دهیم،‌آن‌وقت است که می‌توانیم حجم کار را بالا برده و سود ایجاد کنیم.

    ممنون از سایت خوبتان و مطالب مفیدی که به رایگان در اختیار می‌گذارید.

  • شمس الدین خجسته نیا
    ۱۳۹۶-۰۲-۱۴ در ۲:۵۱ ق.ظ

    چه مطالب جذاب و کاربردی. ممنون از شما

ثبت دیدگاه